كلمه‌ى «تبارك» تنها در قالب ماضى به كار رفته و در این سوره سه بار آمده است. (در آیات یك و ده و همین آیه) و چنانكه گفته شد یا از «بَرَك»، به معناى ثابت و پایدار است، یا از «بركة» به معناى خیر زیاد.

به فرموده‌ى امام باقرعلیه السلام، مراد از «بروج» در این آیه ستارگانند. ³³⁸

«سراج» به معناى خورشید است كه نورش از خودش مى‌باشد، چنانكه مى‌خوانیم: «وجعلنا الشمس سراجا» ³³⁹ و اگر نورش از بیرون باشد به آن «مُنیر» گفته مى‌شود. ³⁴⁰

---

338) تفسیر نورالثقلین.

339) نوح، 16.

340) تفسیر نمونه.

آفرینشِ ستارگان، خورشید وماه، جلوه‌اى از بركات‌الهى است.«تبارك الّذى...»