أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَـٰهُنَآ ءَامِنِينَ
146
فِي جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ
147
وَزُرُوعٍ وَنَخۡلٍ طَلۡعُهَا هَضِيمٌ
148
وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتًا فَـٰرِهِينَ
149
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
150
وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ
151
ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ
152
تفسیر نور
آیا (فكر مىكنید) شما در آنچه در این دنیا دارید، در أمن وامان رها خواهید شد؟
در باغها و چشمهها.
و كشتزارها و نخلهایى كه شكوفهاش لطیف و بر هم نشسته است.
(و هیچ مسئولیّت و بازگشتى نخواهید داشت؟)
و شما (ماهرانه) از كوهها خانههایى براى خوشگذرانى مىتراشید.
پس، از خدا پروا كنید و مرا پیروى نمایید. واز اسرافكاران فرمان نبرید.
آنان كه در زمین فساد مىكنند و اهل اصلاح نیستند.
نکتهها
اگر مردم دنیا تنها به همین جملهى «لا تُطیعوا امر المسرفین» عمل كنند، تمام حكومتهاى طاغوتى اسرافكار، سقوط مىكنند.قوم ثمود، هم كشاورزى خوبى داشتند، «فى جنّات و عُیون و زُروع»هم تمدّن و خانهسازى «من الجبال بیوتاً» و هم رفاه و امنیّت. «فارِهین... آمِنین»
كلمهى «طَلع» به شكوفهى خرما گفته مىشود كه قبل از میوه طلوع مىكند و گاهى به نوبَر و اوّلین خرما نیز گفته مىشود.
«هَضیم» به معناى شكوفهى لطیف و بر هم نشسته است. یعنى شكوفههاى خرما از انبوهى و پر حاصلى و طراوت بر هم سوار شده است.
با اینكه كلمهى «جنّات» شامل درخت خرما نیز مىشود، ولى نام درخت خرما جداگانه برده شده است، كه شاید اشاره به اهمیّت خرما در میان قوم ثمود بوده است.
كلمهى «فارهین» مىتواند از كلمهى «فره» به معناى شادى باشد كه «بیوتا فارهین» یعنى در خانهها سرمست بودند و مىتواند از ریشهى «فراهت» به معناى مهارت باشد كه «بیوتاً فارهین» یعنى با مهارت خانههایى را از كوهها مىتراشیدند.
پیامها
به زندگى مرفّه دنیا مغرور نشوید. «أتُتركون... آمِنین» رفاه امروز نشانهى رضاى خداوند از شما نیست. (نعمتهاى مادّى پایدار نیست). توجّه به ناپایدارى دنیا، وسیلهى تقواست. «أتُتركون... فاتّقوا اللّه»
لازمهى تقوا، پیروى از انبیا و دورى از اطاعت مسرفان است. «فاتّقوا اللّه و اَطیعون و لا تُطیعوا أمر المسرفین»
امنیّت، اقتصاد و رفاه، اگر با پیروى از رهبر معصوم همراه نباشد زمینهى فساد خواهد شد. «آمِنین، جنّات، عیون، زُروع، بُیوتاً، فاتّقوا اللّه و اَطیعون»
انسان در برابر نعمتها رها نیست، بلكه مسئولیّت دارد. «جنّات، عیون، زُروع، بُیوتاً، لاتُطیعوا أمر المسرفین»
اسرافكار، صلاحیّت رهبرى جامعه را ندارد. «لاتُطیعوا أمر المسرفین»
انبیا در مصرفگرایى مردم حسّاس بودند. «لاتُطیعوا أمر المسرفین»
در برابر سرمایه داران اسرافگر، كرنش نكنید. «لاتُطیعوا أمر المسرفین»
تولّى و تبرّى باید با هم باشد. «اطیعون - لا تطیعوا»
اسراف، فساد است و اسرافكار، مفسد. «المسرفین الّذین یُفسِدون»
از مرفّهان بىدرد، امید اصلاح نداشته باشید كه اصلاح تنها در سایهى مكتب انبیاست. «و لا یُصلِحون»
اسرافكاران، كار خودرا توجیه مىكنند وخود را صالح مىدانند. «لایُصلِحون»