وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَـٰبَ مِنۢ بَعۡدِ مَآ أَهۡلَكۡنَا ٱلۡقُرُونَ ٱلۡأُولَىٰ بَصَآئِرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَرَحۡمَةً لَّعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ
43
تفسیر نور
و به تحقیق بعداز آنكه نسلهاى نخستین را نابود ساختیم، به موسى كتاب (آسمانى تورات را) عطاكردیم (تا وسیلهاى) براى بصیرت مردم و هدایت و رحمت باشد، شاید كه آنان پند گیرند.
نکتهها
كلمه «بصائر» جمع «بَصیرت» به معناى بینش و آگاهى و كلمهى «أبصار» جمع «بَصَر» به معناى چشم است.پیامها
با شكست طاغوت، زمینه براى صالحان فراهم مىگردد. «آتینا موسىالكتاب من بعد ما اهلكنا» پایان كار مستكبران، هلاكت و نابودى است. «اهلكنا القرون الاولى»
دیندارى باید براساس بصیرت باشد. «بصائر»
ارسال كتب و رسل، بر اساسِ رحمتِ الهى است. «للنّاس... رحمة»
كتب آسمانى، عامل بصیرت و هدایت است. «بصائر للناس و هدى»
تا انسان بصیرت پیدا نكند، هدایت نمىشود و تا هدایت نشود، لطف و رحمت الهى را دریافت نمىكند. «بصائر للنّاس وهُدىً ورحمة»
دین، جزو فطرت انسانهاست و كتب آسمانى آن فطرت را غبارزدایى مىكنند. «یتذكّرون»
با وجود كتب آسمانى و پیامبران، باز هم گروهى از انسانها هدایت را نمىپذیرند. «لعلّهم یتذكّرون»