۞ وَلَقَدۡ وَصَّلۡنَا لَهُمُ ٱلۡقَوۡلَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ
51
ٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَـٰهُمُ ٱلۡكِتَـٰبَ مِن قَبۡلِهِۦ هُم بِهِۦ يُؤۡمِنُونَ
52
تفسیر نور
وما پیوسته براى آنان سخن گفتیم (و آیات قرآن را برایشان نازل كردیم) شاید كه پندگیرند ومتذكّر شوند.
(برخى از) آنان كه پیش از این (قرآن) كتابشان دادیم، همانها به آن(قرآن) ایمان مىآورند.
نکتهها
كلمه «وَصّلنا» از «وَصل»، به معناى ارتباطدادن ومتّصل كردن است. مراد از این اتّصال یا پى در پى بودن تذكّرات است و یا هماهنگى و همسویى مطالبى كه ارائه مىشود.از سنّتهاى خداوند، هدایت انسانهاست كه لحظهاى قطع نمىشود؛ «اِنّ علینا للهُدى»74 و از طریق آیات الهى، انبیا واوصیاعلیهم السلام و علماى دین، تداوم مىیابد؛ «وَصّلنا لهم» وچنانچه منطقهاى به این هدایت الهى دسترسى نداشت، مىبایست گروهى از آن منطقه كوچ كرده و با تفقّه در دین، مردم را از آن بهرهمند سازند.75
74) لیل، 12.
پیامها
در تربیت باید تذكّرات، تدریجى، گام به گام، مكرّر و متنوّع باشد. «وصّلنا» (آرى با یك یا دو تذكّر مختصر نباید انتظار اصلاح وتربیت داشت) آیات قرآن داراى یك نوع همسویى و پیوستگى است. «وصّلنالهم القول»
همهى آیات الهى، كتب آسمانى و رهبران دینى، یك حرف و هدف را دنبال مىكنند. «وصّلنا لهم القول»
انسان، موجودى فراموشكار است و نیاز به تذكّر دارد. «یتذكّرون»
اهلكتاب واقعى، كسانى هستند كه با دیدن اسلام، ایمان مىآورند. «الّذین آتیناهم الكتاب... به یؤمنون»