وَرَبُّكَ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُ وَيَخۡتَارُ مَا كَانَ لَهُمُ ٱلۡخِيَرَةُۚ سُبۡحَـٰنَ ٱللَّهِ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ
68
وَرَبُّكَ يَعۡلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمۡ وَمَا يُعۡلِنُونَ
69
وَهُوَ ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ لَهُ ٱلۡحَمۡدُ فِي ٱلۡأُولَىٰ وَٱلۡـَٔاخِرَةِ وَلَهُ ٱلۡحُكۡمُ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ
70
تفسیر نور
و پروردگارت آنچه را بخواهد مىآفریند و (آنچه را بخواهد) برمىگزیند، براى آنان (در برابر خداوند) حقّ انتخابى نیست، منزّه است خدا وبرتر است از آنچه (براى او) شرك مىورزند.
و پروردگار تو آنچه را دلهاى آنان پنهان مىدارند و آنچه را آشكارمىسازند، مىداند.
او اللّه است، معبودى جز او نیست، ستایش در دنیا و آخرت (و آغاز و فرجام) مخصوص اوست، حاكمیّت تنها از آنِ اوست و به سوى او بازگردانده مىشوید.
پیامها
قدرت مطلقه، از آنِ خداوند است. «یخلق ما یشاء و یختار» تكوین (آفرینش هستى) و تشریع (قانون زندگى) به دست خداوند است. «یخلق ما یشاء و یختار»
انتخاب رهبر آسمانى به دست خداست، نه مردم. «و یختار ما كان لهم الخیرة»
كسى حقّ قانونگذارى دارد كه آفریدگار هستى باشد. «یخلق ما یشاء... له الحكم»
كسى كه در برابر قانون خدا، قانون بشرى را بپذیرد، در حقیقت براى خدا شریك پذیرفته است. «ما كان لهم الخیرة سبحان اللّه و تعالى عمّا یشركون»
چون معبودى جز او نیست، پس ستایشها مخصوص اوست. «لا اله الاّ هو له الحمد»
آفرینش و گزینش، كار خداوند است؛ ولى او كار باطل نمىكند. «سبحان اللّه»