وَقَالَ إِنَّمَا ٱتَّخَذۡتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡثَٰنࣰا مَّوَدَّةَ بَيۡنِكُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ ثُمَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ يَكۡفُرُ بَعۡضُكُم بِبَعۡضࣲ وَيَلۡعَنُ بَعۡضُكُم بَعۡضࣰا وَمَأۡوَىٰكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّٰصِرِينَ
25وَقَالَ إِنَّمَا ٱتَّخَذۡتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡثَٰنࣰا مَّوَدَّةَ بَيۡنِكُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ ثُمَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ يَكۡفُرُ بَعۡضُكُم بِبَعۡضࣲ وَيَلۡعَنُ بَعۡضُكُم بَعۡضࣰا وَمَأۡوَىٰكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّٰصِرِينَ
25در آیهى هفده خواندیم كه ابراهیمعلیه السلام قبل از تهدید به آتش، به قوم خود فرمود: «انّما تعبدون من دون اللّه اوثاناً» شما به جاى خدا به پرستش بتها رو آوردهاید، پس از نجات از آتش، با قاطعیّت وصراحت بیشترى فرمود: «انّما اتّخذتم مندون اللّه اوثاناً»، بنابراین در آتش انداختن ابراهیمعلیه السلام، در تبلیغ وهدف او تأثیرى نداشت وآن حضرت مردم را رها نكرد.
امام صادقعلیه السلام به یكى از یاران خود فرمود: هیچ گروهى به رهبرى اقتدا نمىكنند، مگر آن كه در روز قیامت، میان آن رهبر و پیروانش، لعنت رد و بدل خواهد شد، جز شما كه در خط اهلبیت پیامبرعلیهم السلام هستید. «انّه لیس من قوم ائتمّوا بامام فى الدنیا الاّ جاء یوم القیامة یلعنهم و یلعنونه الاّ انتم...»123
گاهى باید به طرحها و عملكرد دشمن، كوبندهتر پاسخ داد؛ در آیهى قبل خواندیم كه كفّار، طرح دادند تا ابراهیم را در آتش بیندازند، «حرّقوه» و خداوند به آنان پاسخ مىدهد: جایگاه ابدى شما آتش است. «مأواكم النار» آرى، گاهى كلوخانداز را پاداش سنگ است.
دوستىهاى غیرالهى، موسمى و مقطعى بوده و سرانجام به دشمنى و لعنت تبدیل خواهد شد. «مودّة بینكم فى الحیاة الدنیا... یلعن بعضكم بعضا»
در انتخاب راه، آیندهنگر باشیم. «مودّة بینكم... مأواكم النار»
دوستىهاى غیر الهى، در قیامت هیچ گونه كارایى ندارد. «ما لكم من ناصرین»