يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡـَٔاخِرِ وَيَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَيُسَـٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَأُوْلَـٰٓئِكَ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
114
يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡـَٔاخِرِ وَيَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَيُسَـٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَأُوْلَـٰٓئِكَ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
114
وَمَا يَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٍ فَلَن يُكۡفَرُوهُ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلۡمُتَّقِينَ
115
شیوهى قرآن آن است كه امر به معروف را قبل از نهى از منكر مىآورد. آرى، اگر درهاى معروف باز شود، راه منكر بسته مىشود. ازدواج آسان، جلو فحشا را مىگیرد. نماز، انسان را از فحشا ومنكر باز مىدارد. اشتغالِ صحیح مىتواند مانع فسادهاى اجتماعى گردد. شخصیّت دادن به افراد، آنان را از سقوط به ابتذال باز مىدارد.
صالحان كسانىاند كه همگان آرزوى ملحق شدن به آنان را دارند: «اَلحِقنى بالصّالحین»134 و هر مسلمانى در هر روز، پنج مرتبه به آنان سلام مىكند. «السلام علینا و على عباد اللّه الصالحین»
در بینش الهى، هیچ عمل صالحى ضایع نمىشود. «فلن یُكفروه» البتّه چنانكه در قرآن مىخوانیم: «انّما یتقبّل اللّه من المتّقین»135 شرط قبولى، ایمان و تقواست، لذا در اینجا مىفرماید: ما خود مىشناسیم كه متّقین چه كسانیند كه باید عملشان مورد قبول واقع شود.
سجدههاى سحر باید همراه با امر و نهى در روز باشد. «یسجدون... یأمرون»
سرعت در كار خیر، ارزش آن را بیشتر مىكند. «یسارعون فى الخیرات»
سبقت وسرعت صالحان در نیكىها، موسمى نیست دائمى است.«یسارعون»
افراد صالح، كسانى هستند كه با نشاط وشتاب، به سراغ هر كار خیرى مىروند، نه فقط بعضى از كارها. «الخیرات»
ایمان، عبادت، تلاوت، امر به معروف و نهى از منكر و سرعت در كار خیر انسان را در زمره صالحان مىبرد. «اولئك من الصالحین»