وَمِنۡ ءَايَـٰتِهِۦ مَنَامُكُم بِٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَٱبۡتِغَآؤُكُم مِّن فَضۡلِهِۦٓۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوۡمٍ يَسۡمَعُونَ
23
وَمِنۡ ءَايَـٰتِهِۦ مَنَامُكُم بِٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَٱبۡتِغَآؤُكُم مِّن فَضۡلِهِۦٓۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوۡمٍ يَسۡمَعُونَ
23
خواب، مقدّمهى تلاش است. «منامكم... وابتغاؤكم»
كار و تلاش براى كسب معاش، امرى پسندیده و نشانهاى الهى است. «و من آیاته... ابتغاؤكم»
اصل خواب براى شب است و خواب در روز، براى استراحت جزیى است. «منامكم بالیل والنهار»
فضل الهى گسترده است ولى تلاش ما براى كسب آن لازم است. «ابتغاؤكم»
نعمتهایى كه دریافت مىكنیم، به خاطر استحقاق نیست، بلكه لطف و فضل الهى است. «من فضله»