وَمِنۡ ءَايَـٰتِهِۦٓ أَن تَقُومَ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ بِأَمۡرِهِۦۚ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمۡ دَعۡوَةً مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ إِذَآ أَنتُمۡ تَخۡرُجُونَ
25
تفسیر نور
و از نشانههاى الهى آن است كه آسمان و زمین به فرمان او بر پاست؛ پس هرگاه شما را از زمین فرا خواند، ناگهان (از قبر) بیرون مىآیید (و در صحنهى قیامت حاضر شوید).
نکتهها
در این آیات، هم آفرینش انسان از خاك، نشانهى قدرت الهى شمرده شد، «خلقكم من تراب» هم مرگ و خروج انسان از قبر. «من الارض اذا انتم تخرجون»خداوند در این آیه و پنج آیهى قبل، پانزده مرتبه مردم را مخاطب قرار داده و نعمتهاى خود را برشمرده كه این، یكى از شیوههاى تبلیغ است.
پیامها
استوارى نظام آفرینش، نه تصادفى است و نه به دست دیگران، به اراده الهى است. «تقوم ... بامره» پیدایش معاد، با اراده و دعوت خداوند انجام مىگیرد. «دعاكم دعوةً»
دعوت پیامبر خدا، مرده را زنده مىكند، «ثمّ ادعُهنّ یأتینك سعیا»169 تا چه رسد به دعوت الهى. «دعاكم دعوة من الارض اذا أنتم تخرجون»
ایمان به مبدأ، مقدّمهى ایمان به معاد است. كسى كه نظام هستى را بر پا كرد، شما را نیز پس از مرگ زنده مىكند. «تقوم السّماء... اذا أنتم تخرجون»
معاد، جسمانى است. «من الارض ... تخرجون»
پیدایش معاد، دفعى است نه تدریجى. «اذا أنتم تخرجون»
169) بقره، 260 .