وَلَهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ كُلٌّ لَّهُۥ قَـٰنِتُونَ
26
وَهُوَ ٱلَّذِي يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَهُوَ أَهۡوَنُ عَلَيۡهِۚ وَلَهُ ٱلۡمَثَلُ ٱلۡأَعۡلَىٰ فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
27
تفسیر نور
و هر كه در آسمانها و زمین است از آن اوست، همه براى او فرمانبردارند.
و او كسى است كه آفرینش را آغاز مىكند، سپس آن را (باز مىگرداند و) تجدید مىكند و این كار براى او (از آفرینش نخستین) آسانتر است، و قدرت برتر در آسمانها و زمین مخصوص اوست؛ و او غلبهناپذیر و دانا به حقایق امور است.
نکتهها
مراد از «من فى السّموات» یا فرشتگانى هستند كه مطیع فرمان خدایند و یا موجوداتِ صاحب شعور دیگرى كه هنوز براى بشر شناخته نیست.پیامها
در جهان بینى الهى، همهى هستى آگاهانه و خاضعانه، تسلیم و سرسپردهى خداى متعال هستند. «كلّ له قانتون» خداوند در همه چیز یكتاست:
در مالكیّت: «له من فى السّموات»
در عبادت: «كل له قانتون»
در خالقیّت: «هوالّذى یبدء الخلق ثمّ یعیده»
در كمالات: «وله المثل الاعلى»
توجّه به آفرینش ابتدایى، كلید آشنایى با معاد است. «یبدء - ثمّ یعیده»
مطابق فهم مردم سخن بگویید. (با این كه براى خداوند هیچ كارى سختتر و یا آسانتر از كار دیگر نیست ولى باز هم كلمهى «اهون» به كار رفته است.)
صفات خداوند از تصوّر و قلم و بیان انسان، برتر است. «و له المثل الاعلى»
هیچ كس و هیچ چیز را با خداوند مقایسه نكنید. «و له المثل الاعلى»
مقتضاى حكمت وقدرت الهى، پیدایش معاد است. «ثمّ یعیده... هوالعزیز الحكیم»