۞ مُنِيبِينَ إِلَيۡهِ وَٱتَّقُوهُ وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
31
مِنَ ٱلَّذِينَ فَرَّقُواْ دِينَهُمۡ وَكَانُواْ شِيَعًا كُلُّ حِزۡبِۭ بِمَا لَدَيۡهِمۡ فَرِحُونَ
32
تفسیر نور
(شما نیز بر اساس همان فطرت)، به سوى او روى آورید و از او پروا كنید و نماز را بر پا كنید و از مشركان نباشید.
از كسانى كه دین خود را جدا و پراكنده كردند و به دستهها و فرقهها تقسیم شدند؛ و هر گروهى به آنچه نزد آنهاست شادمانند.
نکتهها
كلمهى «منیبین» از «انابه»، به معناى رجوع مكرّر و مداوم است.در آیهى قبل، به شخص پیامبر فرمود: «فأقم وجهك»، در این آیه به همهى مردم دستور انابه و بازگشت به سوى خدا مىدهد. «منیبین الیه»
پیامها
گرایش فطرى و درونى به دین را با مناجات و انابه و تقوا و نماز شكوفا نمایید. «منیبین الیه ...» تقوا و نماز، همسوى فطرت است. «فطرت اللّه... واتّقوه و اقیموا الصلاة»
توبه و انابه، باید با كنارهگیرى از گناه و انجام واجبات همراه باشد. «منیبین... و اتّقوه و اقیموا الصلاة»
در سایهى توبه و تقوا و نماز، قدرت فاصله گرفتن از شرك و تفرقه را پیدا مىكنید. «منیبین الیه... و لا تكونوا من المشركین»
اگر عبادت فردى، با كنارهگیرى از تفرقههاى مذهبى همراه نباشد، كارساز نیست. «لا تكونوا ... من الّذین فرّقوا»
اقامهى نماز، تجلّى روح تقوا در انسان است. «واتّقوه و اقیموا الصّلاة»
شرك، تنها پرستیدن خورشید و ماه و بت نیست؛ هر كس كه عامل تفرقه در دین خدا شود، مشرك است. «من المشركین من الّذین فرّقوا دینهم»
مشركان در صدد تفرقهى دینى مردم هستند. «المشركین... الّذین فرّقوا دینهم»
جنجالها و تفرقههاى دینى، مانع شكوفایى فطرت و روح توبه و تقوا و نماز است. «فرّقوا دینهم»
گاهى گروهگرایى و دلخوشى به آنچه كه داریم، ما را از حقّگرایى دور مىكند. «كلّ حزب بمالدیهم فرحون»