لِيَكۡفُرُواْ بِمَآ ءَاتَيۡنَـٰهُمۡۚ فَتَمَتَّعُواْ فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ
34
أَمۡ أَنزَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَـٰنًا فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُواْ بِهِۦ يُشۡرِكُونَ
35
تفسیر نور
تا سرانجام دربارهى آنچه به ایشان بخشیدهایم كفران پیشه كنند، پس كام بگیرید كه به زودى خواهید دانست (نتیجهى كفر و كفران چیست).
آیا ما بر ایشان حجّت و دلیل محكمى نازل كردهایم؟ دلیلى كه دربارهى شرك آنان سخنى بگوید ( آن را موجّه بداند)؟!
پیامها
شرك، گامى به سوى كفر و ناسپاسى است. «یشركون لیكفروا» بازگشت به سوى شرك، نوعى كفران نعمت است. یكى از برنامهها و سنّتهاى الهى، مهلت دادن به منحرفان است. «فتمتّعوا»
در ارشاد و تربیت، گاهى تهدید و توبیخ لازم است. «فتمتّعوا فسوف تعلمون»
چندین چراغ دارد و بیراهه مىرود
بگذار تا بیفتد و بیند سزاى خویش
در كنار تندترین تهدیدها، از منطق غافل نشویم. «فتمتّعوا فسوف تعلمون أم انزلنا علیهم سلطانا»
عقیدهاى دربارهى خداوند، حقّ و پذیرفتنى است كه مورد تأیید خداوند باشد. «أم أنزلنا علیهم سلطانا»
نه شرك دلیلى دارد و نه مشرك منطقى. «أم أنزلنا علیهم سلطانا»
دلیل و استدلال باید گویا و روشن باشد. «سلطانا فهو یتكلّم»
توجّه به غیر خدا ممكن است براى هر كسى پیش بیاید، ولى استمرار آن خطرناك است. «كانوا به یشركون»