وَإِن كَانُواْ مِن قَبۡلِ أَن يُنَزَّلَ عَلَيۡهِم مِّن قَبۡلِهِۦ لَمُبۡلِسِينَ
49
فَٱنظُرۡ إِلَىٰٓ ءَاثَـٰرِ رَحۡمَتِ ٱللَّهِ كَيۡفَ يُحۡيِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَآۚ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٍ قَدِيرٌ
50
تفسیر نور
و هر چند پیش از آن كه (باران) بر آنان نازل شود، (آرى،) پیش از آن نومید بودند.
پس به آثار رحمت خدا بنگر كه چگونه زمین را بعد از مرگش زنده مىكند. همانا خداست زنده كنندهى مردگان و او بر هر چیزى قدرت دارد.
پیامها
سختىها و نومیدىها، لذّت نعمتها را چند برابر مىكند. «یستبشرون - و ان كانوا ... لمبلسین»آب كم جو تشنگى آور به دست
تا كه جوشد آبت از بالا و پست
باران، رحمت الهى است. «فانظر الى آثار رحمت اللّه»
بارش باران و حیات مجدّد زمین، نشانهاى از برپایى قیامت است. «یحى الارض - لمحى الموتى» صحنهى مرگ و حیات، هر لحظه جلو چشم ماست، «انّ ذلك لمحى الموتى» و مشت نمونهى خروار است. «انّ ذلك لمحى الموتى»