وَلَمَّا رَءَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلۡأَحۡزَابَ قَالُواْ هَـٰذَا مَا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَصَدَقَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥۚ وَمَا زَادَهُمۡ إِلَّآ إِيمَـٰنًا وَتَسۡلِيمًا
22
تفسیر نور
و همين كه مؤمنان دستهها(ى لشكر دشمن) را ديدند، گفتند: اين همان است كه خدا و رسولش به ما وعده داده، و خدا و رسولش راست گفتند. و (ديدن لشكر مهاجم) جز بر ايمان و تسليم آنان نيفزود.
نکتهها
در آيهى 12 خوانديم كه منافقان و بيمار دلان وعدههاى پيامبر را فريب ناميدند، ولى در اين آيه مؤمنان، اين وعدهها را واقعى و صادق مىدانند.در دو آيه قبل بيان شد كه گروهى از افراد سست ايمان آرزو داشتند هنگام حملهى دشمن، در مناطق دور از جبهه بودند، ولى در اين آيه مىفرمايد: مؤمنان با ديدن دشمن، به ايمان و تسليمشان در برابر خدا افزوده مىشود.
پیامها
ايمان عامل قدرت است. «رءا المؤمنون الاحزاب قالوا...» منافقان، دشمنى را كه حضور ندارد، حاضر مىپندارند؛ «يحسبون الاحزاب لم يذهبوا» ولى مؤمنان، دشمنان موجود و مهاجم را ناچيز مىشمرند. «ولمّا رءا المؤمنون... - هذا ما وعدنا اللّه»
هجوم دشمنان متّحد، براى مؤمن غير منتظره نيست. «هذا ما وعدنا اللّه»
سخن رسول خدا، همان سخن خداست. «وعدنا اللّه و رسوله»
پيامبر اسلامصلى الله عليه وآله مسلمانان را از وقوع جنگ احزاب باخبر نموده بود. «هذا ما وعدنا اللّه و رسوله»
مؤمنان، تحقّق وعدههاى خدا و رسولش را حتمى مىدانند. «وعدنا اللّه و رسوله - صدق اللّه و رسوله»
جبهه و جنگ براى مؤمن، بستر رشد و ترقّى است. «ما زادهم الاّ ايماناً و تسليماً»
مؤمنان، از تعداد و تشكّل دشمنان نمىترسند. «ما زادهم الاّ ايمانا»
ايمان و تسليم داراى درجات و مراتبى است. «ما زادهم الاّ ايماناً و تسليماً»
تحقق يافتن وعدههاى خدا و رسول، بر ايمان مؤمنان مىافزايد. «و لمّا رءا المؤمنون... ما زادهم الاّ ايماناً و تسليماً»