وَرَدَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِغَيۡظِهِمۡ لَمۡ يَنَالُواْ خَيۡرًاۚ وَكَفَى ٱللَّهُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٱلۡقِتَالَۚ وَكَانَ ٱللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزًا
25
تفسیر نور
و خداوند كسانى را كه كفر ورزيدند با دلى پر از خشم برگرداند، بدون آن كه هيچ خيرى (پيروزى و غنيمتى) به دست آورند، و خداوند مؤمنان را از جنگ بى نياز ساخت (و آنان را پيروز كرد)، و خداوند، تواناى شكستناپذير است.
نکتهها
در جنگ احزاب، همين كه حضرت علىعليه السلام «عَمربن عَبدُودّ»، پهلوان نامى عرب را كه از خندق گذشت به قتل رساند، آنها حساب كار خود را كرده، باز گشتند.پیامها
از همبستگى دشمنان نهراسيم. «ردّ اللّه الّذين كفروا» با اينكه در جنگ احزاب، سه گروه مشركان، يهوديان و منافقان عليه مسلمانان متّحد شدند، ولى بدون دستيابى به پيروزى و غنائم سرگشته برگشتند. فراز و نشيب جنگها از تحت اراده الهى خارج نيست. «ردّ اللّه - كفى اللّه»
در جنگ احزاب (خندق)، امدادهاى غيبى در كار بود. «ردّ اللّه - كفى اللّه»
گاهى بايد از نگاه مخالف سخن گفت. «لم ينالوا خيراً» پيروزى بر اسلام و گرفتن غنايم، از ديدگاه كفّار خير بود.
هدف جنگهاى دشمن، رسيدن به پيروزى يا كسب غنائم، كشور گشايى و يا حفظ منافع خود است. «لم ينالوا خيراً» ولى هدف جنگهاى اسلامى، «احدى الحسنيين»382 است يعنى: يا انجام وظيفهى دينى و دعوت و ارشاد ناآگاهان و رفع موانع گسترش حقّ و يا رسيدن به شهادت و لقاى حق.
سرچشمهى عزّت و قدرت مسلمانان، خداست. «كفى اللّه - كان اللّه قويّا عزيزا»
382) توبه، 52.