آنان (پسر خواندگان) را به نام پدرانشان بخوانيد، كه اين نزد خداوند عادلانهتر است، پس اگر پدرانشان را نمىشناسيد، آنان برادران دينى و موالى شما هستند؛ و در آنچه (پيش از اين) خطا كرديد (و پسر خواندگان را فرزند خود دانستيد) گناهى بر شما نيست، ولى در آنچه دلهايتان قصد و عمد داشته (مسئوليد) و خداوند آمرزندهى مهربان است.
پیامها

رابطهى نسبى افراد را با پدران واقعىشان حفظ كنيم. «
ادعوهم لابائهم» (در شناسنامهى افراد بايد نام پدرشان باشد.)
با افرادى كه پدرشان شناخته شده نيست، محترمانه، عاطفى و برادرانه رفتار كنيم. «فاخوانكم فى الدين» (افرادى در جنگها اسير و سپس مسلمان مىشدند، ولى مسلمانان پدر آنان را نمىشناختند.)
«برادر دينى»، يك اصطلاح قرآنى است. «اخوانكم فى الدين»
بردههاى آزاد شدهاى را كه پدرشان معلوم نيست، دوست و مولى بخوانيد. «و مواليكم»
قصد، نيّت و آگاهى، در ارتكاب جرم مؤثّر است. «اخطأتم - تعمّدت قلوبكم»
تغيير آگاهانهى شناسنامهها و نسبتها جرم است. «و لكن ما تعمّدت قلوبكم»
به حساب نياوردن گناهان غير عمد و خطايى، برخاسته از آمرزندگى و مهربانى خداوند است. «ليس عليكم جناح فيما اخطأتم... و كان اللّه غفوراً رحيماً»
مغفرت خداوند همراه با مهربانى و شفقت است. «غفوراً رحيماً»