إِنَّ ٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ لَعَنَهُمُ ٱللَّهُ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡـَٔاخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمۡ عَذَابًا مُّهِينًا
57
تفسیر نور
همانا كسانى كه خدا و رسولش را آزار مىدهند، خداوند در دنیا و آخرت آنان را لعنت مىكند، و براى آنان عذاب خوار كنندهاى آماده كرده است.
نکتهها
آزار خداوند، یعنى انجام كارى بر خلاف خواست و رضاى او كه به جاى جلب رحمت الهى، غضب و لعنت خداوند را به دنبال دارد.شاید مراد از اذیّت خدا، اذیّت بندگان خدا باشد، نظیر قرض دادن به بنده كه قرض دادن به خداست، و مراد از اذیّت كردن پیامبر صلى الله علیه وآله تكذیب و تهمت و برخورد بىادبانه با آن حضرت و اذیّت كردن اهل بیت اوست، همان گونه كه در چند روایت آمده است كه پیامبر اكرمصلى الله علیه وآله فرمود: «فاطمة بضعة منّى فمن اغضبها اغضبنى»437 فاطمه پارهى تن من است، هر كه او را خشمگین سازد مرا به خشم آورده است.
437) صحیح بخارى، ج 5، ص 26 و صحیح مسلم، ج 4، ص 1903.
پیامها
بندهى مخلص به جایى مىرسد كه رنجاندن او، رنجاندن خدا مىشود. «یؤذون اللّه و رسوله» بخشى از كیفر توهین و تحقیر و آزار و اذیّتِ اهل ایمان، در همین دنیا ظاهر مىشود. «لعنهم اللّه فى الدنیا»
چون هدف ایذا كننده اهانت است، كیفر او نیز اهانت در آخرت است. «عذاباً مهینا»