وَٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَـٰتِ بِغَيۡرِ مَا ٱكۡتَسَبُواْ فَقَدِ ٱحۡتَمَلُواْ بُهۡتَـٰنًا وَإِثۡمًا مُّبِينًا
58
تفسیر نور
و كسانى كه مردان و زنان با ایمان را بدون آن كه كارى كرده باشند آزار مىدهند بدون شكّ بهتان و گناه روشنى را بر دوش كشیدهاند.
نکتهها
در ضررهاى جسمى، قصاص و مقابله به مثل جایز است، «والعین بالعین و الانف بالانف و الاُذن بالاُذن و السّن بالسّن»438 ولى در ضربههاى روحى و آبرویى دستور مقابله به مثل نداریم. قرآن نمىفرماید كه اگر كسى به شما تهمت زد، شما هم به او بهتان بزنید، بلكه به گناهكار هشدار مىدهد و در صورت لزوم به دستور حاكم شرع حدّ مىخورد.شاید بتوان از جمله «بغیر ما اكتسبوا» استفاده كرد كه آزارِ مسلمان خلافكار در چهار چوب قانون الهى مانعى ندارد.
438) مائده، 45.
پیامها
اصرار بر گناه به زشتى و كیفر آن مىافزاید. («یُؤذون» نشانه استمرار و اصرار بر اذیّت است.) آبروى زن و مرد مؤمن، محترم و لطمه زدن به آن گناه بزرگى است. (حفظ آبرو به زن یا مرد بودن ربطى ندارد.) «المؤمنین والمؤمنات»
گناهى تنبیه دارد كه انسان با علم و عمد مرتكب شود. «اكتسبوا»
گناه، بار انسان را سنگین مىكند. «احتملوا»
مهمترین اذیّت، زخم زبان و تهمت است. «یُؤذون - بهتاناً»
آزار و اذیّت دیگران به هر شكلى كه باشد، از جمله گناهانى است كه خشم الهى را بدنبال دارد. «یُؤذون... اثماً مبیناً»