۞ قُلۡ مَن يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ قُلِ ٱللَّهُ وَإِنَّآ أَوۡ إِيَّاكُمۡ لَعَلَىٰ هُدًى أَوۡ فِي ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ
24
۞ قُلۡ مَن يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ قُلِ ٱللَّهُ وَإِنَّآ أَوۡ إِيَّاكُمۡ لَعَلَىٰ هُدًى أَوۡ فِي ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ
24
یكى از عوامل پرستش، توجّه به روزى دهنده است، فكر كنید چه كسى به شما روزى مىدهد؟ «مَن یرزقكم»
روزى آسمان، نور و حرارت و باران و باد و ابر است و روزى زمین، همهى میوهها و بركات زمین است. «یرزقكم من السموات و الارض»
تمام آسمانها در رزق و روزى ما مؤثّرند. «یرزقكم من السموات»
در بحث و گفتگو و جدال نیكو با دیگران، انصاف را مراعات و با آنان مدارا كنیم. «انّا او ایّاكم»
هدایت یافتگان، همچون كسانى كه بر بالاى مركب و كوه قرار گرفتهاند، دید و بینش وسیعى دارند، «على هُدىً» ولى گمراهان، همچون كسانى هستند كه در ته درّه یا در عمق دریا گرفتار شده و مورد احاطهى عوامل انحراف هستند. «فى ضلال مبین»