وَقَالُواْ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِيٓ أَذۡهَبَ عَنَّا ٱلۡحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ
34
وَقَالُواْ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِيٓ أَذۡهَبَ عَنَّا ٱلۡحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ
34
در فضاى بهشت، غم و غصّه نیست. «اذهب عنّا الحزن»
در بهشت، در كنار نعمتهاى مادّى (در آیهى قبل) آرامش روحى مطرح است. «اذهب عنّا الحزن»
بهشت، به خاطر مغفرت و سپاسگزارى خداوند، به بهشتیان مىرسد. «اِنّ ربّنا لغفور شكور»
پوشاندن لغزشها و قدردانى از بندگان شایسته از شئون ربوبیّت است. «اِنّ ربّنا لغفور شكور»
اهل بهشت، داراى برجستگىهایى هستند كه خداوند قدردان و سپاسگزار آنان است. «لغفور شكور»