وَجَآءَ مِنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسۡعَىٰ قَالَ يَـٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُواْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
20
ٱتَّبِعُواْ مَن لَّا يَسۡـَٔلُكُمۡ أَجۡرًا وَهُم مُّهۡتَدُونَ
21
تفسیر نور
و از دورترین منطقه شهر، مردى با شتاب آمد (و) گفت: اى قوم من! از این انبیا پیروى كنید.
از كسانى كه پاداشى درخواست نمىكنند و خود هدایت یافتهاند پیروى كنید.
پیامها
دور بودن از شهر، نشانه دورى از فرهنگ نیست. «و جاءَ من أقصا المدینه رجل» حمایت از حقّ، مرز و منطقه ندارد. «جاء من أقصا المدینه رجل»
گاهى یك تنه باید حركت كرد و فریاد كشید. «جاء من أقصا المدینه رجل» حضرت علىعلیه السلام مىفرماید: در راه حقّ از اندك بودن پیروان نهراسید.605
براى حمایت از حقّ، مسافت طولانى نباید مانع باشد. «أقصا المدینة»
طرفدارى از حقّ، انگیزه و سوز لازم دارد نه نشان و عنوان. «رجلٌ»
حمایت از حقّ، باید با شدّت، سرعت، منطق و عاطفه همراه باشد. «یسعى - یا قوم - هم مهتدون»
شكستن سكوت و فریاد زدن در محیطهاى انحرافى، براى حمایت از رهبرى حقّ مورد ستایش خداوند است. «قال یا قوم»
اخلاص در تبلیغ، شرط جذب مردم است. «اتّبعوا من لا یسئلكم أجراً» منادیان حقّ نباید از مردم مزدى بخواهند.
هادیان باید خود مهتدى باشند. «اتّبعوا... مهتدون»
605) نهجالبلاغه، خطبه 201.