أَلَمۡ يَرَوۡاْ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ أَنَّهُمۡ إِلَيۡهِمۡ لَا يَرۡجِعُونَ
31
أَلَمۡ يَرَوۡاْ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ أَنَّهُمۡ إِلَيۡهِمۡ لَا يَرۡجِعُونَ
31
وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيۡنَا مُحۡضَرُونَ
32
سنّتهاى الهى در تاریخ ثابت است و سرنوشتها به یكدیگر شباهت دارد و دیدن یك صحنه مىتواند الگوى صحنههاى دیگر باشد. «أ لَم یروْا...»
نقل تاریخ، سبب تهدید مجرمان و تسلّى پویندگان راه حقّ است. «ألَم یروْا كم اهلكنا»
نتیجهى استهزاى انبیا هلاكت است. «كانوا به یستهزؤون... اهلكنا»
بعد از قهر الهى راهى براى برگشت و جبران نیست، فرصتها را از دست ندهیم. «انّهم الیهم لا یرجعون»
هلاكت كفّار پایان كارشان نیست، بلكه آغاز عذاب آنهاست. «لدینا محضرون»
تمام مردم در قیامت یكجا حاضر مىشوند. «كلٌّ... جمیع لدینا محضرون»