وَءَايَةٌ لَّهُمُ ٱلۡأَرۡضُ ٱلۡمَيۡتَةُ أَحۡيَيۡنَـٰهَا وَأَخۡرَجۡنَا مِنۡهَا حَبًّا فَمِنۡهُ يَأۡكُلُونَ
33
تفسیر نور
و زمین مرده كه ما آن را زنده كردیم و دانهاى از آن خارج ساختیم كه از آن مىخورند، براى آنان نشانهاى است (بر امكان معاد).
نکتهها
در آیه قبل خواندیم كه همهى مردم در قیامت زنده شده، نزد خداوند حاضر خواهند شد؛ این آیه دلیل معاد و زنده شدن را بیان مىكند.پیامها
هر دانه و گیاهى كه از زمین مىروید، همچون مردهاى است كه در قیامت از گور بر مىخیزد. «و آیة لهم» براى اثبات حقّانیّت سخن خود به نمونهها استدلال كنیم. «و آیة لهم»
بهترین دلیل براى عموم مردم، آن است كه دائمى، عمومى، غیر قابل انكار، ساده و همه جایى باشد. «و آیة لهم الارض»
بهترین راه ایمان به معاد، دقّت در آفریدههاست. «الارض المیتة احییناها»
بخش عمدهاى از غذاى انسان را دانههاى گیاهى تشكیل مىدهد كه دقّت در آنها راهى براى خداشناسى است. «و آیة.... حبّاً فمنه تأكلون»