وَجَعَلۡنَا فِيهَا جَنَّـٰتٍ مِّن نَّخِيلٍ وَأَعۡنَـٰبٍ وَفَجَّرۡنَا فِيهَا مِنَ ٱلۡعُيُونِ
34
لِيَأۡكُلُواْ مِن ثَمَرِهِۦ وَمَا عَمِلَتۡهُ أَيۡدِيهِمۡۚ أَفَلَا يَشۡكُرُونَ
35
تفسیر نور
و در آن، باغهایى از درختان خرما و انگور قرار دادیم و در آن چشمهها شكافته و روان ساختیم.
تا از میوهى آن و آن چهدستانشان به عمل آورده است، بخورند، پس چرا سپاسگزارى نمىكنند؟
نکتهها
در قرآن از میان میوهها نام انگور و خرما بیشتر به كار رفته و این یا به خاطر نقش غذایى این دو میوه است و یا به خاطر در دسترس بودن آنها یا تنوّع گونههاى آنها یا بهرهگیرى از خشك و تر آن دو و یا جهات دیگر.دو كلمه «نخیل» و «اعناب» به صورت جمع بكار رفته است، زیرا هر یك از خرما و انگور داراى انواع زیادى هستند.
پیامها
در تغذیه نقش اول با حبوبات و دانههاست و سپس میوهها. «اخرجنا منها حَبّاً... جعلنا فیها جنّات» وظیفه انسان در برابر نعمتها، معرفت و شكر است. (خداوند زمین مرده را زنده مىكند و گیاهان و میوهها را در دسترس قرار مىدهد تا انسان بخورد و شكر كند.) «لیأكلوا من ثمره... أفلا یشكرون»
تولید فرآوردههاى مختلف از میوهها، مورد پذیرش قرآن است. «و ما عملته ایدیهم»
بیان نعمتها، سبب ایجاد روح شكرگزارى در انسان است. «أفلا یشكرون»