أَوَلَيۡسَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يَخۡلُقَ مِثۡلَهُمۚ بَلَىٰ وَهُوَ ٱلۡخَلَّـٰقُ ٱلۡعَلِيمُ
81
تفسیر نور
آیا كسى كه آسمانها و زمین را آفرید، توانا نیست كه مثل آنها را بیافریند؟ آرى، (مىتواند) و او آفریدگار بسیار داناست.
نکتهها
انسان مركّب از جسم و روح است؛ جسم انسان با مرگ متلاشى مىشود و در حال حیات نیز دائماً در حال تغییر است، ولى روح و شخصیّت انسان ثابت است. در قیامت روح انسان همان روح دنیوى است، ولى جسم انسان در قالبى مشابه قالب جسم دنیوى او مىباشد. «یخلق مثلهم»پیامها
گاهى باید سؤال را با سؤال جواب داد. «مَن یحیى العظام... أولیس الّذى...» سؤال راهى است براى بیدار كردن وجدانها. «أولیس الّذى...»
در گفتگو با منكران، از مسائل كوچك آغاز كنیم تا به مسایل بزرگ برسیم. (مثال اول نطفه بود، مثال بعد درخت سبز و مثال سوم آفرینش آسمانها.) «خلق السموات»
چون كه صد آمد نود هم پیش ماست. كسى كه آسمانها و زمین را آفرید مىتواند انسانها را هم مىآفریند. «خلق السموات... بقادر»
كار او خلق كردن است، چه در دنیا و چه در قیامت. «هو الخلاّق»
دلیل معاد، علاوه بر حكمت و عدالت الهى، داشتن قدرت و علم او بر اعمال انسانهاست. «هو الخلاّق العلیم»