سوره یس - آیات 83 تا 15 جزء 23 - صفحه 445

    فَسُبۡحَـٰنَ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيۡءٍ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ

    83

    وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّا

    1

    فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرًا

    2

    فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكۡرًا

    3

    إِنَّ إِلَـٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٌ

    4

    رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَـٰرِقِ

    5

    إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ

    6

    وَحِفۡظًا مِّن كُلِّ شَيۡطَـٰنٍ مَّارِدٍ

    7

    لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ

    8

    دُحُورًا‌ وَلَهُمۡ عَذَابٌ وَاصِبٌ

    9

    إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

    10

    فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآ‌ۚ إِنَّا خَلَقۡنَـٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبِۭ

    11

    بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ

    12

    وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ

    13

    وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةً يَسۡتَسۡخِرُونَ

    14

    وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَـٰذَآ إِلَّا سِحۡرٌ مُّبِينٌ

    15

تفسیر نور
پس از آنان نظر بخواه كه آفرینش آنان سخت‌تر است یا كسانى كه ما (در آسمان‌ها و زمین) آفریدیم؟ ما آنان را از گِلى چسبنده آفریدیم، بلكه تو (از افكار آنان) تعجب مى‌كنى و آنان (تو را) مسخره مى‌كنند. و هرگاه اندرز داده شوند پند نمى‌گیرند. و هرگاه معجزه‌اى بینند، یكدیگر را به مسخره كردن دعوت مى‌كنند و مى‌گویند: این جز جادویى آشكار نیست.

پیام‌ها
مقایسه و سؤال، راهى براى به فكر واداشتن افراد است. «فاستفتهم» (آفرینش انسان كجا و حفاظت از آسمان‌هاى پهناور كجا؟)

افراد مغرور و مسخره كننده را با یادآورى منشأ آفرینش خود تعدیل كنید. «طین لازب»

نصیحت اشرف مربیان براى افراد سنگدل مؤثّر نیست. «ذكّروا لایذكرون»

فاسد بودن، زمینه‌ى به فساد كشاندن دیگران مى‌شود. «یستسخرون»

گاهى دشمن به جاى قبول حقّ و منطق، مسخره مى‌كند. «یستسخرون»

گاهى دشمن در تبلیغات خود سعى مى‌كند با اصرار و اطمینان سخن بگوید. «ان هذا الا سحرٌ مبین»

مخالفان به اثرگزارى خارق العادّه قرآن اقرار دارند. (مشركان قرآن را سحر مى‌دانستند و سحر به كار خارق العادّه گفته مى‌شود).

تمسخر و به بازى گرفتن مقدّسات، مقدّمه كفر و انكار حقایق است. «یستسخرون و قالوا... سحرٌ مبین»