قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ
54
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ
55
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ
56
وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ
57
تفسیر نور
گوید: آیا شما (بهشتیان) مىتوانید (بر حال او) اطلاع یابید؟
پس از حال او اطلاع مىیابد، پس او را در میان دوزخ مىبیند.
(فرد بهشتى به دوزخى) گوید: به خدا سوگند نزدیك بود كه مرا به نابودى كشانى.
و اگر نعمت (و لطف) پروردگارم نبود، قطعاً از احضار شدگان (در دوزخ) بودم.
نکتهها
كلمهى «تُردین» از «ارداء» به معناى سقوط از بلندى است كه با نابودى همراه باشد.پیامها
بهشتیان از حال دوزخیان اطلاع مىگیرند. «فاطّلع» منكران قیامت در وسط دوزخند. «سواء الجحیم»
بهشتیان مىتوانند با دوستان دوزخى خود گفتگو كنند. «قال...»
مواظب خطر دوستان ناباب باشیم. «كدتَ لتُردین»
افراد فاسد براى فاسد كردن دیگران تلاشها مىكنند. «كدتَ لتُردین»
اگر یك لحظه لطف خدا قطع شود، سقوط انسان حتمى است. «لولا نعمة ربّى لكنتُ...»
بعضى از بندگان مخلص، ممكن است تا لب پرتگاه بروند، امّا لطف خداوند آنان را نجات مىدهد. «لولا نعمة ربّى»
تأثیر نپذیرفتن از دوستان فاسد، یك نعمت الهى است. «لولا نعمة ربّى»
اهل بهشت خود را مستحقّ نمىدانند بلكه بهشتى شدن خود را مدیون لطف و نعمت الهى مىدانند. «لولا نعمة ربّى لكنتُ من المحضرین»