أَمِ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُفَعَآءَۚ قُلۡ أَوَلَوۡ كَانُواْ لَا يَمۡلِكُونَ شَيۡـًٔا وَلَا يَعۡقِلُونَ
43
تفسیر نور
آیا مشركان به جاى خدا (بتها را) شفیعان گرفتهاند؟! بگو: «آیا اگر مالك هیچ چیز نباشند و قدرت تعقّل نداشته باشند (باز هم شفیع شما خواهند بود)؟»
نکتهها
شفیع باید براى شفاعت، از جانب خدا اجازه داشته باشد، «مَن ذا الّذى یشفع عنده الاّ باذنه» امّا بتها چه اجازهاى دارند؟ شفیع باید محبوب و مورد رضاى خدا باشد و بتها نه محبوبند و نه مورد رضایت الهى.در آیه 18 سورهى یونس مىخوانیم كه مشركان مىگویند: «هؤلاء شفعائنا» این بتها شفیعان ما هستند و در آیه 3 همین سوره خواندیم كه مىگویند: «ما نعبدهم الاّ لیقرّبونا الى اللّه زلفى» پرستش بتها به خاطر آن است كه بتها ما را به خدا نزدیك كنند و شفیعان ما باشند. این آیه مىفرماید: چگونه از موجوداتى كه نه عقل دارند و نه قدرت، انتظار كمك دارید؟! «كانوا لا یَملكون شیئا و لا یعقلون»
ما كه به امامان معصومعلیهم السلام متوسّل مىشویم و از آنان استمداد و شفاعت مىطلبیم به خاطر آن است كه فهم و درك آنان را از آیات و روایاتى كه حیات برزخى را براى اولیاى خدا ثابت مىكند فهمیدهایم و قدرت آن بزرگواران را از دیدن هزاران نمونهى عملى در استجابت دعا و معجزات و كرامات باور كردهایم.
پیامها
برخى مشركان، بتها را خدا نمىدانستند، بلكه شفیع و واسطهى درگاه خدا مىشمردند. «اتّخذوا من دون اللّه شفعاء» واسطهى میان انسان و خدا باید نیاز را بفهمد و قدرت كمك كردن داشته باشد كه بتها هیچ كدام را ندارد. «لا یملكون - لا یعقلون»