قُل لِّلَّهِ ٱلشَّفَـٰعَةُ جَمِيعًا لَّهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ثُمَّ إِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ
44
تفسیر نور
(اى پیامبر! به آنان) بگو: «تمام شفاعتها (در دنیا و آخرت) براى خداست، براى اوست حكومت و فرمانروائى آسمانها و زمین، سپس به سوى او برگردانده مىشوید.»
نکتهها
سؤال: مگر مهر و محبّت دیگران بیش از خداوند است كه خداوند ارادهى عذاب كند ولى شفاعت كنندگان مانند دایهى مهربانتر از مادر شفاعت نمایند؟پاسخ: این آیه مىفرماید: همهى شفاعتها مخصوص خداست و اگر پیامبر و امامى شفاعت و دلسوزى و مهربانى مىكند، سرچشمهى همهى لطفها و مهرها از ذات مقدّس او و به اذن اوست، «ما من شفیع الاّ من بعد اذنه»43 و مسیر آن لطفها از طریق اولیاى الهى است. «قل للّه الشفاعة جمیعا»43) یونس، 10.
پیامها
روش تربیتى قرآن، آن است كه تمام انگیزههاى فاسد را از بین ببرد و همهى انگیزهها را در خداجویى متمركز كند. لذا به كسانى كه اطراف این و آن مىروند تا عزیز شوند مىفرماید: «انّ العزّه للّه جمیعاً»44 تمام عزّتها از آنِ خداست، چرا گرد دیگرى مىگردید؟! به كسانى كه اطراف این و آن مىروند تا قدرتى پیدا كنند، مىفرماید: «انّ القوّه للّه جمیعاً»45 به كسانى كه اطراف این و آن مىروند تا آنان برایشان واسطهاى باشند، مىفرماید: «قل للّه الشفاعة جمیعاً» هستى و همهى عوامل دخیل در آن به دست خداست. «للّه الشفاعة... له ملك السموات»
44) یونس، 65.