قَدۡ قَالَهَا ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
50
فَأَصَابَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْۚ وَٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡ هَـٰٓؤُلَآءِ سَيُصِيبُهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْ وَمَا هُم بِمُعۡجِزِينَ
51
تفسیر نور
به راستى كسانى كه قبل از آنان بودند (نیز) این سخن را گفتند، ولى آن چه را (در دنیا) كسب مىكردند كارى برایشان نكرد.
پس (نتیجه) اعمال بدى كه مرتكب شده بودند به آنان رسید و كسانى از اینان (كافران مكّه) كه ستم كردند به زودى بدى آن چه را انجام دادهاند به ایشان خواهد رسید و آنان نمىتوانند ما را درمانده كنند (و از ما بگریزند).
نکتهها
آیه 50 به طور كلى مىفرماید: آنچه مجرمان در دنیا كسب كردهاند، در قیامت به كارشان نمىآید. در آیات دیگر قرآن مصادیق آن چه كسب كردهاند بیان شده است، از جمله:«لن تغنى عنهم اموالهم»48 هرگز اموالشان كارساز نیست.
«ما اغنى عنكم جمعكم»49 هرگز جمعیّتشان كارساز نیست.
«لا یغنى عنهم كیدهم»50 هرگز تدبیرشان كارساز نیست.
قارون نیز سرمایهى خود را نتیجهى دانش و تفكّر و سیاست اقتصادى خود مىدانست و مىگفت: «انّما اوتیته على علم عندى»51 لذا قرآن در این آیه مىفرماید: «قد قالها الّذین من قبلهم» این سخن تازگى ندارد.
48) آل عمران، 10.
پیامها
از نمونههاى تاریخى براى هدایت و تربیت بهره گیریم. «قد قالها الّذین من قبلهم» تاریخ، بهترین گواه است كه مال و ثروت به هنگام قهر الهى، نه در دنیا انسان را نجات مىدهد و نه در آخرت. «فما اغنى عنهم ما كانوا یكسبون» (وقتى قارون به زمین فرو رفت، هیچ گروهى نتوانست او را نجات دهد).52
سنّتهاى الهى قانونمند است و زمان و مكان در آن اثرى ندارد. نسبت به گذشتگان: «اصابهم سیئات ما كسبوا» و نسبت به آیندگان: «سیصیبهم سیّئات ما كسبوا»
اسباب نجات در قیامت، امورى غیر از ثروت و قدرت است. «فما اغنى عنهم ما كانوا یكسبون»
سرنوشت انسان به دست خود اوست. «فاصابهم سیّئات ما كسبوا»
مجرمان از دور كردن قهر خداوند نسبت خود عاجزند. «سیصیبهم سیّئات ما كسبوا و ما هم بمعجزین»52) قصص، 81 .