وَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ مِن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤۡمِنٌ فَأُوْلَـٰٓئِكَ يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ وَلَا يُظۡلَمُونَ نَقِيرًا
124
تفسیر نور
و هر كس كارهاى شایسته انجام دهد، چه مرد باشد و چه زن، در حالى كه مؤمن باشد پس آنان به بهشت وارد مىشوند و كمترین ستمى به آنان نمىشود.
نکتهها
كلمهى «نقیر» از نوكزدن گرفته شده و به گودى هستهى خرما كه گویا نوك خورده است، گفته مىشود.در آیهى قبل «من یعمل سوء» بود، اینجا «یعمل من الصالحات»، یعنى كیفر و پاداش، هر دو بر پایهى «عمل» است.
در این آیه بهشت، و در آیهى 97 سورهى نحل، علاوه بر آن «حیات طیّبه» بیان شده است: «من عمل صالحاً من ذكر او انثى و هو مؤمن فلنحیینه حیاة طیبة ولنجزینهم اجرهم باحسن ماكانوا یعملون»
پیامها
عامل ورود به بهشت، ایمان و عمل صالح است، نه نژاد و ادّعا و آرزو (كه در آیهى قبل مطرح بود). «لیس بأمانیّكم... من یعمل من الصالحات...» همهى نژادها، رنگها، ملل و طبقات، در بهرهگیرى از لطف خدا یكسانند. «من یعمل»
با انجام قسمتى از كارهاى صالح، به بهشت امید داشته باشید. چون كمال بىنهایت است و قدرت كسب انسان محدود. «من الصالحات»
زن و مرد، در رسیدن به كمالات معنوى برابرند. «من ذكر و أنثى» بر خلاف اعتقادات گروهى از یهود و مسیحیان.382
ایمان، شرط قبولى اعمال است و خدمات انسانهاى بى ایمان، در همین دنیا جبران مىشود و ارزش اخروى ندارد.383 «من یعمل... و هو مؤمن»
جزاى مؤمنِ نیكوكار بهشت است. «فاؤلئك یدخلون الجنّة»
كارهاى نیك، گرچه اندك باشد ارزش دارد. «ولایظلمون نقیراً»
382) تفسیر فرقان.
383) تفسیر المیزان.