وَلَئِنۡ أَصَـٰبَكُمۡ فَضۡلٌ مِّنَ ٱللَّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَن لَّمۡ تَكُنۢ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُۥ مَوَدَّةٌ يَـٰلَيۡتَنِي كُنتُ مَعَهُمۡ فَأَفُوزَ فَوۡزًا عَظِيمًا
73
تفسیر نور
واگر فضل وغنیمتى از سوى خداوند به شما برسد، آنچنان كه گویا میان شما و او هرگز دوستى نبوده (تا نفع شما را نفع خود داند) خواهد گفت: اى كاش (در جهاد) با آنان بودم تا به رستگارى بزرگ (پیروزى وغنائم) مىرسیدم.
نکتهها
در رسیدن فضل و غنیمت، نام خدا مطرح است، «فضل من اللّه» ولى در برخورد با سختىها كه در آیهى قبل مطرح بود، نامى از خدا نیست، «اصابتكم مصیبة» گویا اشاره به این است كه از خداوند، جز فضل و رحمت، چیزى به ما نمىرسد.پیامها
پیروزى در جنگ و غنائم آن، از فضل خداست. «اصابكم فضل من اللّه» به خاطر منافع دنیوى، منافقان عاطفه را از دست مىدهند. «كان لم تكن بینكم و بینه مودّة»
آرزوهاى منافق، صادقانه نیست. «لئن اصابكم فضل... یالیتنى»
منافق، نان به نرخ روز مىخورد. هنگام ناگواریها مىگوید: خدا لطف كرد كه ما نبودیم. «انعماللّه على» و هنگام فتح و غنیمت مىگوید: كاش مىبودیم. «یالیتنى كنت معهم»
آنكه در غمهاى مؤمنان شریك نیست، ولى مىخواهد در بهرهها سهیم باشد، خصلتى از منافقان دارد. «لئن اصابكم فضل... یالیتنى كنت معهم»
در نظر منافقان، رستگارى، رسیدن به دنیاست. «فوزاً عظیماً»