وَٱللَّهُ يَقۡضِي بِٱلۡحَقِّ وَٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَقۡضُونَ بِشَيۡءٍ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ
20
تفسیر نور
و خداوند به حقّ داورى مىكند و معبودهایى كه جز او مىخوانند هیچ حكمى نمىكنند. همانا خداوند اوست شنواى بینا.
پیامها
داورى به حقّ از شئون الهى است. «واللّه یقضى بالحقّ» لازمهى داورى، آگاهى است. «یعلم خائِنة الاعین... و اللّه یقضى بالحقّ»
داور به حقّ باید بینا و شنوا باشد. «یقضى... هو السمیع البصیر»
معبودهاى غیر خدایى یا قدرت داورى ندارند و یا به حقّ داورى نمىكنند. «والذّین یدعون من دونه لا یقضون بشىء»
شنوا و بیناى حقیقى فقط اوست. «انّ اللّه هو السمیع البصیر»