ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانَت تَّأۡتِيهِمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَـٰتِ فَكَفَرُواْ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ قَوِيٌّ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
22
تفسیر نور
این (قهر الهى) به خاطر آن بود كه پیامبرانشان همراه با دلائل روشن به سراغ آنان مىآمدند، ولى آنان كفر ورزیدند، پس خداوند آنان را به قهر خود گرفت. همانا او قوى و سخت كیفر است.
پیامها
فرستادن انبیا یك سنّت الهى در تاریخ است. «كانت تأتیهم رسلهم...» انبیا به سراغ مردم مىرفتند، نه آنكه منتظر باشند مردم به سراغ آنان بیایند. «تأتیهم رسلهم»
تا خداوند اتمام حجّت نكند قوم یا فردى را مؤاخذه نمىكند. «تأتیهم رسلهم... فكفروا... فاخذهم اللّه»
همهى انبیا معجزه داشتهاند و در دلیل و اعجاز آنان هیچ نقطه ابهامى نبوده است. «تأتیهم رسلهم بالبینات»
كفر و سركشى زمینه سقوط و فروپاشى تمدنهاست. «كفروا... اخذهم اللّه»
سركوبى و نابود كردن كفّار براى خداوند آسان است. «انّه قوىّ شدید العقاب»