قَالُوٓاْ أَوَلَمۡ تَكُ تَأۡتِيكُمۡ رُسُلُكُم بِٱلۡبَيِّنَـٰتِ قَالُواْ بَلَىٰۚ قَالُواْ فَٱدۡعُواْ وَمَا دُعَـٰٓؤُاْ ٱلۡكَـٰفِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَـٰلٍ
50
تفسیر نور
(نگهبانان دوزخ در پاسخ) گویند: «آیا چنین نبود كه پیامبرانتان معجزاتى براى شما آوردند؟» مىگویند: «چرا» گویند: «پس دعا كنید (و خدا را بخوانید)» ولى دعاى كافران در تباهى است.
نکتهها
كسانى كه هنگام دیدن قهر خداوند ایمان مىآورند، سودى نمىبرند. «فلم یك ینفعهم ایمانهم لما رَاَوْا بأسنا»102توبه در لحظهى مرگ نیز سودى ندارد. فرعون در لحظه غرق شدن توبه كرد ولى به او خطاب شد حالا توبه مىكنى در حالى كه قبلا معصیت كردى: «الآن و قد عصیت قبل»103 دعا و ناله در دوزخ نیز بى ثمر است. «و ما دعاء الكافرین الا فى ضلال»
102) غافر، 85 .
پیامها
قهر و عذاب الهى، بعد از اتمام حجّت است. «اولم تك تأتیكم رسلكم» آمدن انبیا یك سنّت دائمى از طرف پروردگار است. «تك تأتیكم»
مبلّغ باید به سراغ مردم برود. «تأتیكم»
همهى انبیا معجزه داشتند. «رسلكم بالبینات»
قیامت روز اعتراف است. «قالوا بلى»
دعاى كافر در دوزخ به جایى نمىرسد. «و ما دعاء الكافرین»