ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ خَـٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٍ لَّآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّىٰ تُؤۡفَكُونَ
62
ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ خَـٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٍ لَّآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّىٰ تُؤۡفَكُونَ
62
كَذَٰلِكَ يُؤۡفَكُ ٱلَّذِينَ كَانُواْ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ يَجۡحَدُونَ
63
كسى كه به سرچشمهى هستى دل نسپارد، منحرف مىشود. «ربّكم - تؤفكون»
كسى سزاوار پرستش است كه بر مردم ربوبیّت دارد و آفریدگار همه چیز است. «ربّكم خالق... لا اله الاّ هو»
صنعتگران و تولیدكنندگان، با ابزار و امكانات خداوند خلاقیّت خود را بروز مىدهند. پس خالق حقیقى همه چیز اوست. «خالق كل شىء»
جز راه خدا و اعتقاد به ربوبیّت او و یكتایى او، هر راهى برویم به بى راهه رفتهایم. «فانّى تؤفكون»
منحرفان گمراه و مغرور را تحقیر كنید تا فكر نكنند افراد برترى هستند. «كذلك یؤفك الذّین...»
انكار حقّ، مقدّمهى انحراف است. «تؤفكون... كانوا... یجحدون»