وَقِهِمُ ٱلسَّيِّـَٔاتِۚ وَمَن تَقِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ يَوۡمَئِذٍ فَقَدۡ رَحِمۡتَهُۥۚ وَذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
9
تفسیر نور
(پروردگارا!) آنان را از بدىها (و كیفر اعمالشان) حفظ كن و هر كس را در آن روز از بدىها حفظ كنى، پس مشمول رحمتت ساختهاى؛ و این همان رستگارى بزرگ است.
پیامها
پاك بودن، هم به همت و ارادهى انسان نیاز دارد، «نهى النفس عن الهوى»56 و هم به دور بودن از افراد و مشاغل و مكانها و افراد بد، «اعرض عنهم»57، «فلا تقعدوا معهم»58 و هم به لطف و امداد الهى. «و قهم السئیات» رحمت الهى، تنها كامیابى مادى نیست، بیمه شدن از گناهان، یكى از آنهاست. «و مَن تق السّیئات یومئذ فقد رحمته»
رستگارى بزرگ، در صورتى است كه انسان از آفات معنوى و مادى، هر دو دور باشد. «السّیئات». (هم آفات معنوى سیّئه است. «مَن كسب سیّئة»59 و هم آفات مادى. «و اِن یصبكم سیئة یفرحوا بها»60 چنانكه حسنه، هم مصداق دنیوى دارد و هم اُخروى. «ربّنا آتنا فى الدنیا حسنة و فى الآخرة حسنة»61)
توفیق مصونیّت از گناه را باید از خدا خواست. «و قهم السیئات»
رستگارى را هنر خود ندانیم بلكه لطف و رحمت او بدانیم. «فقد رحمتَه و ذلك هو الفوز العظیم»
رستگارى، در رفاه دنیوى نیست بلكه در تقواست. «مَن تق السیئات... ذلك هو الفوز العظیم»
56) نازعات، 40.