نَحۡنُ أَوۡلِيَآؤُكُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَفِي ٱلۡـَٔاخِرَةِ وَلَكُمۡ فِيهَا مَا تَشۡتَهِيٓ أَنفُسُكُمۡ وَلَكُمۡ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ
31
نُزُلًا مِّنۡ غَفُورٍ رَّحِيمٍ
32
تفسیر نور
ما (فرشتگان) در دنیا و آخرت دوستان شماییم؛ و براى شماست (در بهشت) هر چیزى كه تمایل داشته باشید و براى شماست در آن جا هر چه را درخواست كنید. (همهى اینها) پذیرایى مقدّماتى از جانب خداوند بخشندهى مهربان است.
نکتهها
«نُزل» به چیزى گفته مىشود كه براى پذیرایى از مهمان به هنگام ورود و نزول، آماده مىكنند.پیامها
مؤمن مقاوم، دوستان آسمانى دارد. «نحن اولیاءكم فى الحیاة الدنیا» توجّه به حمایت و پشتیبانى فرشتگان، دلهره مؤمنان را برطرف مىكند. «لاتخافوا و لاتحزنوا نحن اولیاءكم»
تمام خواستههاى انسان در بهشت قابل دسترسى و تأمین است. «و لكم فیها ما تشتهى...»
در بهشت، هم لذّتهاى مادّى تأمین مىشود «تشتهى انفسكم» و هم درخواستهاى معنوى. «ما تدّعون» در جاى دیگر نیز مىفرماید: «دعواهم فیها سبحانك اللّهم... و اخر دعواهم ان الحمدللّه»31
همهى لذّتهاى بهشت، گوشهاى از لطف الهى است. «نزلا»
الطاف الهى برخاسته از بخشش و لطف اوست. (نه طلب انسان) «نُزلاً من غفور رحیم»
31) یونس، 10.