فَإِنِ ٱسۡتَكۡبَرُواْ فَٱلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُۥ بِٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَهُمۡ لَا يَسۡـَٔمُونَ۩
38
تفسیر نور
و اگر (گروهى از مردم از عبادت خداوند) تكبّر ورزیدند، پس (باكى نیست زیرا) كسانى (از فرشتگان) كه نزد پروردگارت هستند شب و روز براى اوتسبیح مىگویند و خسته نمىشوند.
پیامها
سرپیچى از سجده و عبادت، نمونه بارز استكبار است. «و اسجدوا للّه... فان استكبروا» تكبّر مانع بندگى است. «و اسجدوا... فان استكبروا...»
با عرضه كردن الگوهاى برتر، غرور متكبران را بشكنید. اگر انسانهاى متكبّر سجده نمىكنند مهم نیست، زیرا فرشتگان بدون خستگى سجده مىكنند. «فالّذین عند ربّك یسبّحون»
خداوند پیامبرش را در برابر مستكبران دلدارى مىدهد. «فالّذین عند ربّك»
اگر همهى انسانها نیز عبادت الهى را ترك كنند فرشتگان و جهان هستى تسلیم خدا هستند. «فان استكبروا فالّذین عند ربّك یسبحون»
كى شود دریا ز پوز سگ نجس
كى شود خورشید از پف منطمس
گر جملهى كائنات كافر گردند
بر دامن كبریایش ننشیند گرد
تسبیح، كار فرشتگان است و تسبیح گویان زمینى، شبیه فرشتگان هستند. «یسبّحون له»
تسبیح، قلّهى عبادت است. (در آیه قبل سخن از عبادت بود، در این آیه سخن از تسبیح است) «ایاه تعبدون... یسبّحون له»
شب و روز، وسیله شناخت خدا و عبادت او هستند نه آنكه خود پرستش شوند. «یسبّحون له بالّیل...»
عبادت در شب، مورد تأكید بیشترى است. نام شب قبل از روز آمده است). «بالّیل و النّهار»
فرشتگان شبانه روز، تسبیحگو هستند. (كلمه «یسبّحون» نشانه استمرار است به علاوه كلمه شب و روز نیز نشانه دوام است.)
فرشتگان در تسبیح خداوند اخلاص دارند، «یسبّحون له...» و نفرمود: «یسبّحونه» پس ما نیز اخلاص داشته باشیم.