وَمَا ٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِيهِ مِن شَيۡءٍ فَحُكۡمُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبِّي عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُ وَإِلَيۡهِ أُنِيبُ
10
تفسیر نور
و هر چه را در آن اختلاف دارید پس حكمش با خداست، این است خدایى كه پروردگار من است. تنها بر او توكّل كردهام و تنها به سوى او انابه مىكنم.
نکتهها
تا وقتى كه انسان هست اختلاف نظر نیز هست و تا اختلاف نظر هست مراجعه به قانون الهى و دین لازم است. پس نمىتوان ادّعا كرد كه به دین نیازى نیست.در این آیه، كلمهى «توكّلت» در قالب ماضى و كلمه «اُنیب» در قالب مضارع ذكر شده كه شاید بتوان گفت: توكّل برخاسته از ایمانى ثابت ولى انابه در هر روز و هر لحظه لازم است.
كلمه «علیه» و «الیه» مقدّم بر «توكّلت» و «اُنیب» آمده است، یعنى نه بر دیگرى توكّل كنید و نه به دیگران مراجعه نمایید.
پیامها
دین، تنها پاسخ گوى مسائل اخلاقى و اعتقادى نیست، بلكه در هر چه از مسائل سیاسى، اقتصادى و... اختلاف دارید دین پاسخگوست. «و ما اختلفتم من شىء» در اسلام بن بست وجود ندارد. «و ما اختلفتم... فحكمه الى اللّه»
حل اختلاف از شئون ربوبیّت است.«ذلكم اللّه ربى»
به هنگام اختلاف به خدا رجوع كنید و بر او توكّل و انابه نمایید و هر حكمى صادر كرد از انجام آن نگران نباشید. «فحكمه الى اللّه... علیه توكّلت و الیه انیب»
توكّل و انابه نتیجه ایمان به ربوبیّت خداست. «اللّه ربّى علیه توكّلت و الیه انیب»