وَهُوَ ٱلَّذِي يُنَزِّلُ ٱلۡغَيۡثَ مِنۢ بَعۡدِ مَا قَنَطُواْ وَيَنشُرُ رَحۡمَتَهُۥۚ وَهُوَ ٱلۡوَلِيُّ ٱلۡحَمِيدُ
28
وَمِنۡ ءَايَـٰتِهِۦ خَلۡقُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِن دَآبَّةٍۚ وَهُوَ عَلَىٰ جَمۡعِهِمۡ إِذَا يَشَآءُ قَدِيرٌ
29
تفسیر نور
و اوست كه پس از نا امیدى مردم باران مىفرستد و رحمت خویش را گسترش مىدهد و اوست سَرور ستوده.
و از نشانههاى قدرت او آفرینش آسمانها و زمین است و جنبندگانى كه در آن دو پراكندهاند و او هرگاه بخواهد بر گردآورى آنها تواناست.
نکتهها
«غیث» به باران مفید گفته مىشود. امّا «مطر» به هر نوع باران گفته مىشود (خواه مفید و خواه مضرّ). چنانكه مىفرماید: «اُمطرت مطر السوء»34«قنوط» به معناى یأس و «بَثّ» به معناى پراكنده كردن است.
34) فرقان، 40.
پیامها
در نومیدى بسى امید است، پایان شب سیه سپید است. «ینزّل الغیث من بعد ما قنطوا» تنها پناهگاه انسان در مشكلات و ناامیدىها خداست. «و هو الّذى... من بعد ما قنطوا»
باران، نمودى از رحمت الهى است. «ینزل الغیث... و ینشر رحمته»
كمى باران در مواردى براى جلوگیرى از طغیان انسانهاست. «و لو بسط اللّه الرزق لعباده لبغوا... ینزل الغیث من بعد ما قنطوا»
ولایت پسندیده و دائمى، تنها به خداوند اختصاص دارد. «و هو الولىّ الحمید»
آفرینش آسمانها و زمین و جنبندهها، گوشهاى از آیات الهى است. «من آیاته»
قدرت خداوند در آفرینش ابتدایى، نشانه قدرت او بر برپایى قیامت است. «خلق السموات والارض... و هو على جمعهم... قدیر»
در آسمانها نیز موجودات زنده است. «بثّ فیهما من دابّة»
پراكندگى حیوانات در مناطق مختلف زمین، یكى از نعمتهاست. (اگر همه گوسفندها در یك منطقه و همه گاوها در جاى دیگر بودند زندگى براى انسان بسیار سخت و گران بود.) «بثّ فیهما من دابّة»
تعیین زمان قیامت تنها در اختیار اوست. «اذا یشاء»