وَلِبُيُوتِهِمۡ أَبۡوَٰبًا وَسُرُرًا عَلَيۡهَا يَتَّكِـُٔونَ
34
وَزُخۡرُفًاۚ وَإِن كُلُّ ذَٰلِكَ لَمَّا مَتَـٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَٱلۡـَٔاخِرَةُ عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُتَّقِينَ
35
تفسیر نور
و براى خانههایشان دربهاى متعدّد و تختهایى كه بر آنها تكیه زنند (قرار مىدادیم).
و هر گونه زینتى (براى آنان فراهم مىكردیم) ولى اینها همه جز وسیله كامیابى زندگى دنیا نیست، در حالى كه آخرت نزد پروردگارت مخصوص اهل تقواست.
پیامها
در دید كفّار ارزش به زینت و زیور و در دید متّقین، ارزش به سعادت اخروى است. «و لبیوتهم ابواباً... والآخرة عند ربّك للمتّقین» متّقین به جاى آنكه در فكر زینت و زیور خانههاى خود در دنیا باشند، در فكر آخرتند كه همه اینها را خداوند خود فراهم كرده است. «من یكفر بالرّحمن لبیوتهم سقفاً من فضّة... و زخرفاً... و الآخرة... للمتّقین»
جوار پروردگار و فیض حضور با هیچ چیز قابل مقایسه نیست. «عند ربّك»