فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ
83فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ
83وَهُوَ ٱلَّذِي فِي ٱلسَّمَآءِ إِلَٰهࣱ وَفِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَٰهࣱۚ وَهُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ
84 عقاید و افكار و كردار ناروا، منجلابى است كه افراد را در خود غرق مىكند. «یخوضوا»
هر تحقیق و پژوهشى ارزش ندارد. گاهى انسان در عین تحقیق، بازیگر است. «یخضوا و یلعبوا»
آنچه در مدار حقّ و منطق نباشد نوعى بازى است. «یخوضوا و یلعبوا»
یاوهسرایان روز تلخى در پیش دارند. «یومهم الّذى یوعدون»
كفر مردم در عظمت و عزّت خداوند اثرى ندارد. «فذرهم... و هو الّذى فى السماء اله و فى الارض اله»
توحید و یكتاپرستى محور اصلى اختلاف پیامبر با مشركان بود. (تكرار كلمه «اله» نشان آن است) «فى السماء اله و فى الارض اله»
حكمت و علم مطلق، مخصوص خداست. «وهو الحكیم العلیم»
كسى سزاوار پرستش است كه داراى علم و حكمت بى نهایت باشد. «اله... هو الحكیم العلیم»
حكمت غیر از علم است. چه بسیار عالمانى كه اهل حكمت نیستند، دانش دارند امّا بینش ندارند. خداوند هم علیم است و هم حكیم. «وهو الحكیم العلیم»