فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَـٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ
83
وَهُوَ ٱلَّذِي فِي ٱلسَّمَآءِ إِلَـٰهٌ وَفِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَـٰهٌۚ وَهُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ
84
تفسیر نور
پس (این یاوهسراها را) به حال خود واگذار تا (در باطل) فرو روند و سرگرم باشند تا روزى را كه وعده داده شدهاند ملاقات نمایند.
و اوست آنكه در آسمانها پرستش مىشود و در زمین نیز پرستش مىشود و اوست حكیم دانا.
نکتهها
آنجا كه استدلال و هشدار اثر نكند باید طرف مقابل را به حال خود رها كرد، مانند آنكه پزشك دلسوز، به هنگام یأس، مریض را به حال خود رها مىكند.پیامها
یكى از سنّتهاى الهى مهلت دادن به نااهلان و رها كردن آنان به حال خود بعد از اتمام حجّت است. «فذرهم...» عقاید و افكار و كردار ناروا، منجلابى است كه افراد را در خود غرق مىكند. «یخوضوا»
هر تحقیق و پژوهشى ارزش ندارد. گاهى انسان در عین تحقیق، بازیگر است. «یخضوا و یلعبوا»
آنچه در مدار حقّ و منطق نباشد نوعى بازى است. «یخوضوا و یلعبوا»
یاوهسرایان روز تلخى در پیش دارند. «یومهم الّذى یوعدون»
كفر مردم در عظمت و عزّت خداوند اثرى ندارد. «فذرهم... و هو الّذى فى السماء اله و فى الارض اله»
توحید و یكتاپرستى محور اصلى اختلاف پیامبر با مشركان بود. (تكرار كلمه «اله» نشان آن است) «فى السماء اله و فى الارض اله»
حكمت و علم مطلق، مخصوص خداست. «وهو الحكیم العلیم»
كسى سزاوار پرستش است كه داراى علم و حكمت بى نهایت باشد. «اله... هو الحكیم العلیم»
حكمت غیر از علم است. چه بسیار عالمانى كه اهل حكمت نیستند، دانش دارند امّا بینش ندارند. خداوند هم علیم است و هم حكیم. «وهو الحكیم العلیم»