فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
23
وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًا إِنَّهُمۡ جُندٌ مُّغۡرَقُونَ
24
كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ
25
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ
26
وَنَعۡمَةٍ كَانُواْ فِيهَا فَـٰكِهِينَ
27
كَذَٰلِكَ وَأَوۡرَثۡنَـٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ
28
تفسیر نور
پس (به او گفتیم:) بندگان مرا شبانه كوچ بده، زیرا كه شما تحت تعقیب(فرعونیان) هستید.
و دریا را آرام پشت سر بگذار (و توقّع نداشته باش كه بعد از عبور شما آبها روى هم ریخته شود، آنگاه كه لشكر فرعون وارد شود، آبها روى هم ریخته خواهد شد). زیرا آنان غرق شدگانند.
چه بسیار از باغها و چشمهها و كشتها و جایگاههاى عالى و نعمتهایى كه در آنها كامیاب بودند به جا گذاشتند (و رفتند).
و ما این گونه (همه را از آنان گرفتیم و) آنها را به قوم دیگر به میراث دادیم.
نکتهها
«اَسر» از «اسراء» به معناى كوچ دادن در شب است. «رَهْو» به معناى راه باز و آرام و گسترده است.«نِعمت» (با كسر نون) وسیله كامیابى است، ولى «نَعمت» (با فتح نون) به معناى خود كامیابى است.9
كلمهى «فاكهین» از «فاكهة» به معناى بهرهگیرى از میوه، یا از «فكاهه» به معناى مسرور بودن است.
رود نیل به قدرى عظیم است كه قرآن از آن به دریا تعبیر كرده است.
9) مفردات راغب.
پیامها
برخى دعاها، فورى مستجاب مىشود. «فدعا... فاسر» (حرف «ف» نشانه سرعت است) دعا باید همراه با تلاش باشد. «فدعا... فاسر»
زمان در برنامهریزى نقش دارد. «لیلاً»
فرار شبانه بنىاسرائیل به رهبرى موسى نوعى مبارزه بىصدا بود كه فرعون تحمّل آن را نداشت و لشگرى به تعقیب آنان فرستاد. «انكم متبعون»
از سرزمین كفرى كه نمىتوانید به اهداف خود برسید، هجرت كنید. «فاسر»
خداوند به یاران خود اطمینان و آرامش مىدهد. «واترك البحر رهواً»
هر راه بازى نشانه لطف الهى نیست، خداوند راه دریا را باز گذاشت تا فرعونیان وارد شوند و غرق شوند. «واترك البحر... انهم جند مغرقون»
در بسیج فرعون علیه موسى، ثروتمندان كه صاحب باغها و خانههاى مجلل بودند نیز حضور داشتند. «كم تركوا من جنات و عیون»
امكانات مادى در برابر قهر خداوند، نجات بخش نیست. «كم تركوا...»
سنّت خداوند، انقراض و هلاكت اقوام ستمگر و روى كار آمدن قومى دیگر است. «كذلك و اورثنا»
كامیابىهاى دنیا زود گذر است. «كم تركوا... نَعمة كانوا فیها فاكهین»
غرق شدن در عیّاشى، انسان را در صف مخالفان حقّ قرار مىدهد. «كانوا فیها فاكهین»
ثروت، مایهى سعادت نیست، بلكه گاهى مایهى هلاكت است. «جنّات و عیون و زروع... أورثناها قوماً آخرین»