وَءَاتَيۡنَـٰهُم بَيِّنَـٰتٍ مِّنَ ٱلۡأَمۡرِ فَمَا ٱخۡتَلَفُوٓاْ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقۡضِي بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَـٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ
17
تفسیر نور
و به آنان دلایل روشنى نسبت به امر (دین) دادیم، پس اختلاف نكردند مگر پس از آنكه حقیقت برایشان حاصل شد (و این اختلاف) از روى حسادت و برترىجویى بود كه میان آنان وجود داشت. همانا خداوند در قیامت درباره آنچه پیوسته اختلاف مىكنند، میانشان داورى خواهد كرد.
نکتهها
با معجزات حضرت موسى، حقّانیّتش بر مردم روشن شد و با نشانههایى از پیامبر اسلام كه در تورات و انجیل به طور روشن آمده بود، حقّانیّت پیامبر براى مردم روشن شد. «آتیناهم بیّنات من الامر»پیامها
خداوند حجّت را بر مردم تمام مىكند. «و آتیناهم بیّنات من الامر» بالاترین نوع كفران، اختلاف در حقّ است. با اینكه خدا به آنها برترى و غلبه بر دشمن داد، «آتینا - رزقنا - فضلنا» امّا به جاى شكر اختلاف كردند. «فما اختلفوا»
توبیخ قرآن از گذشتگان، عبرتى است براى آیندگان. «آتیناهم بیّنات... اختلفوا... بَغیاً بینهم»
علم به تنهایى نجات بخش نیست، چه بسیارند كسانى كه مىدانند ولى به خاطر حسادت اختلاف مىكنند. «من بعد ما جاءهم العلم»
اختلاف بعد از علم، بغى و ظلم است. «بغیاً»
روز قیامت روز حل اختلافات است. «یقضى بینهم یومالقیامة فیما كانوا فیه یختلفون»