وَٱلَّذِينَ ٱهۡتَدَوۡاْ زَادَهُمۡ هُدًى وَءَاتَىٰهُمۡ تَقۡوَىٰهُمۡ
17
تفسیر نور
وكسانى كه هدایت یافتهاند، خداوند هدایتشان را بیفزاید و روح پرهیزگارى به آنان عطا كند.
نکتهها
در آیه قبل خواندیم كه گروهى با اینكه سخنان حق و آیات قرآن را از پیامبر مىشنیدند، امّا حاضر به پذیرش آن نبودند. این آیه مىفرماید: گروهى با شنیدن همان آیات و سخنان، رشد یافته و وسعت روحى و معنوى پیدا مىكنند.عباراتى مانند «زادهم هُدى» و «زدنى علماً»43 صرفاً فزونى هدایت یا علم را بیان نمىكند، بلكه بیانگر رشد و بالندگى روحى و فزونى ظرفیت آن كسى است كه از این هدایت یا علم برخوردار مىشود.
چند چیز باعث ازدیاد هدایت مؤمنان مىشود:
الف) آیات و معارفى كه خداوند نازل مىكند.
ب) سخنان و حكمتهاى پیامبر.
ج) صبر و تحمّل آنان در برابر استهزاى منافقان.44
43) طه، 114.
44) تفسیر صافى.
پیامها
پذیرش هدایت از طرف انسان، زمینهساز فزونى هدایت از طرف خداوند است. «اهتدوا زادهم» هدایت، مراحل و مراتبى دارد. «زادهم هدى»
هدایت پذیرى، ظرفیّت روحى انسان را توسعه مىدهد. «زادهم» (و نفرمود: «زاد هدایتهم»)
یك گام از طرف انسان، چند گام از طرف خدا را به دنبال دارد. «اهتدوا» از طرف انسان، «زادهم... و آتاهم» از طرف خدا.
هدایت واقعى آن است كه انسان را به تقوا برساند. «اهتدوا... آتاهم تقواهم»
تقوا، هدیه و پاداش الهى براى هدایت پذیران است. «آتاهم تقواهم»