إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَصَدُّواْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ثُمَّ مَاتُواْ وَهُمۡ كُفَّارٌ فَلَن يَغۡفِرَ ٱللَّهُ لَهُمۡ
34
تفسیر نور
همانا كسانى كه كفر ورزیدند و (مردم را) از راه خدا باز داشتند، سپس در حال كفر از دنیا رفتند، پس خداوند هرگز آنان را نخواهد بخشید.
نکتهها
این آیه در میان دو آیه قرار گرفته كه خطاب به مؤمنان است و لذا خطر ارتداد مؤمنان را كه به كفر آنان بیانجامد گوشزد مىكند. خطرى كه بسیار بدفرجام است.با اینكه خداوند همه گناهان را مىبخشد، «انّ اللّه یغفر الذّنوب جمیعاً»96 و راه توبه براى همه و همیشه و نسبت به هر گناه تا لحظه مرگ باز است، امّا آنان كه در حال كفر از دنیا بروند و یا مرتد شده و باز نگردند و یا منافقان، مشمول مغفرت نمىگردند. «ان اللّه لا یغفر ان یشرك به و یغفر ما دون ذلك لمن یشاء»97، «فلن یغفر اللّه لهم»
96) زمر، 53 .
پیامها
كفر، مایهى بطلان اعمال گذشته انسان در دوره ایمان مىگردد. «لاتبطلوا اعمالكم... الّذین كفروا» هنگام مردن مهم این است كه انسان مؤمن بمیرد یا كافر. «كفروا... ماتوا و هم كفّار»
كفر و عناد، عامل بازداشتن دیگران از نیكىها و خوبىها مىگردد. «كفروا و صدّوا عن سبیل اللّه»
آمرزش الهى تا قبل از دیدن علائم مرگ امكانپذیر است. «ماتوا و هم كفّار فلن یغفر اللّه لهم»