قُلۡ أَتَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَمۡلِكُ لَكُمۡ ضَرًّا وَلَا نَفۡعًاۚ وَٱللَّهُ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
76
قُلۡ أَتَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَمۡلِكُ لَكُمۡ ضَرًّا وَلَا نَفۡعًاۚ وَٱللَّهُ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
76
محور و ریشه پرستش، جلب منفعت و یا دفع ضرر است و غیر خداوند نمىتواند ضررى را دفع و منفعتى را جلب كند. «لا یملك لكم ضراً و لانفعاً...»
تنها خداوند، شنواى درخواستها و آگاه به سود و زیان انسانهاست، نه معبودهاى دیگر. «و اللَّه هو السمیع العلیم»