يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ
12
يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ
12
يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ
13
ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَـٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ
14
منكران، به انبیا مىگفتند: «فأتنا بما تعدنا»11 آن عذابى كه خبر مىدادى براى ما بیاور. در اینجا قرآن مىفرماید: این همان عذابى است كه آن را با عجله درخواست مىكردید.
سیماى دوزخیان منحرف:
تناقض گویى مىكنند، «فى قول مختلف» از حقّ روى مىگردانند، «یؤفك عنه من افك» در سهو و اشتباه غرق مىشوند، «فى غمرة ساهون» نظام فكرى خود را بر حدسیّات استوار مىسازند، «الخرّاصون» پندارهاى بىاساس و سؤالات نابجا دارند و در تحقق وعدههاى الهى شتاب مىورزند. «یسئلون ایّان یوم الدین»
ندانستن جزئیات، دلیل نپذیرفتن اصول نیست. گروهى به خاطر ندانستن زمان قیامت، از پذیرفتن اصل معاد سر باز مىزنند. «یسئلون ایّان یوم الدین»
با كسانى كه در صدد انكار حقایقند، باید با قاطعیّت برخورد كرد. «یوم هم على النار یفتنون»
كیفر قیامت، ساخته دست خود انسان است. «ذوقوا فتنتكم»
كفّار، با آتش عذاب جسمى مىشوند و با خطاب «ذوقوا» عذاب روحى. «النار - ذوقوا»