قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا لِنَعۡبُدَ ٱللَّهَ وَحۡدَهُۥ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا فَأۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
70
تفسیر نور
(قوم عاد به حضرت هود) گفتند: آیا به سوى ما آمدهاى كه فقط خدا را به بپرستیم و آنچه را پدران ما مىپرستیدند رها كنیم؟ اگر از راستگویانى، پس آنچه (از عذاب الهى) به ما وعده مىدهى بر ما بیاور.
پیامها
تعصّب به جاى منطق، محكوم است و تقلید جاهل از جاهل و تبعیّت به دلیل رابطهى خویشاوندى مردود است. «یعبد آباؤنا» حفظ رسوم و سنّتهاى نیاكان، همه جا ارزشمند نیست. «یعبد آباؤنا»
تعصّب و تقلید بىجا، مانع شناخت حقیقت است و انسان را به عناد مىكشد. «فأتنا بما تعدنا»
گاهى عادت بر فطرت پیروز مىشود، مثل غلبهى عادت بتپرستى نیاكان بر فطرت حقّطلبى نسل جدید. «نَذَر ما كان یعبد آباؤنا»
انبیا، در برخورد با خرافات و انحرافات، سنّت شكن بودهاند. «و نَذَر ما كان یعبد آباؤنا»